'Even weg geweest...'

Hoe ziekte je leven beïnvloedt, merkte ik de afgelopen week toen ik voor de tweede keer naar mijn opleiding in EMDR-techniek moest afreizen op 6 uur afstand van hier en voor vijf dagen. Normaal gesproken leverde zoiets nooit een probleem op voor Wim of mijzelf. Maar deze keer ging ik met lood in de schoenen weg. Je maatje alleen laten voor vijf dagen in deze periode waarin hij het af en toe nog behoorlijk zwaar heeft met alle mentale kanten van de zaak, kostte me moeite.
Maar nu ik weer terug ben, kijk ik er met genoegen op terug. Het heeft winst opgeleverd, voor allebei. Ik zat natuurlijk vier dagen lang tussen collega's van heinde en ver en ik had het geluk om bij de training een hele lieve, zachtaardige maar zéér competente therapeut te treffen. Ik wilde met hem mijn angst om over de plek des onheils te wandelen waar ik in januari gevallen ben, overwinnen. Maar dat pakte heel anders uit. Ik bleek daaronder een nog groter trauma verstopt te hebben tegenover Wim. Ik voelde me zwaar schuldig dat ik hem  een extra dosis verdriet en spanning had gegeven door zo stom onderuit te gaan. Plus, plus, plus al die nadere dingen die een mens dan opstapelt aan verdriet en spanning. Nou, de keukenrol is eraan gegaan en ik voel hoe ik een paar kilo aan spanning minder ben teruggekomen. Des te beter, want alleen dan kan ik openstaan voor de dingen die Wim bezighouden.

Gelukkig had ik na deze intensieve dagen ook nog twee en halve dag vrij, althans ik ben thuis en dus konden we samen er lekker over praten, even terrasje pikken enfin het voelt heel goed. En omdat je op elkaars situatie reageert, is de weg nu weer 'schoon' en kan ik zonder al die rot gevoelens verder.

Zo blijkt ziek zijn ook, ondanks alle nare dingen, ook veel positiefs te brengen.

Langzaamaan beginnen we aan onze vakantie te denken want dit jaar gaan we heerlijk twee weken samen naar Portugal. Een klant van mij heeft ons zijn huis daar aangeboden en dus kunnen we ook eens lekker weg. Wim moet nu van mij alles opzoeken op internet zodat we al flink voorpret kunnen hebben.

Daarnaast is hij zomaar ineens begonnen met schilderen en dat vind ik zo gaaf!! Maar daarover later: als hij zijn eerste expositie houdt, zal ik jullie inlichten.