De dag na de zesde chemokuur van Wim kenden wij elkaar exact twaalf en half jaar. Uiteraard hebben we daar een feestelijk tintje aan gegeven met ontbijt op bed voor mijn kanjer en een vrije dag vol zon met 's avonds een etentje bij de Wok. Even 'normaal' doen is zo heerlijk door alle medische toestanden heen.
Dus zei Wim ook 'heel gewoon' dat hij deze koperen dag graag nog wil omtoveren in de zilveren dag wanneer we elkaar vijfentwintig jaar kennen. Uiteraard knik ik hard 'ja' en zeg wat timide dat ik dat ook nog graag wil meemaken.
Maar ergens deep down geeft dit kortsluiting. Hoe gek kan het worden als je tegelijkertijd bezig bent met het opmaken van een wilsbeschikking...
Persoonlijk put ik meer kracht uit het aloude: Carpe Diem. Aan gisteren kan ik niets meer veranderen en wat morgen zal brengen weet ik niet. Gelukkig niet. Want als ik daar in deze periode teveel bij zou blijven stilstaan, kan ik niet meer volop genieten van juist al die dagen die maakten dat we bij deze koperen dag zijn aangekomen.
Draait het daar niet altijd om: leven in het hier en nu? Al jaren lang train ik mezelf en mijn clienten in dat leven in het heden door mijn vak als sofrologe (voorloper van Mindfulness). Door de ziekte van Wim heb ik een extra stimulans om dat helemaal in de praktijk te brengen. Vandaag is 'mijn' dag, 'onze' dag. Deze dag biedt volop mogelijkheden om er een fijne dag van te maken. Dat stukje tijd kan ik overzien. Dus waar zal ik eens beginnen?
Eerst even ontbijten in de zon op het terras, dan groenten plukken in de moestuin, het jonge katje aaien en de sierkippetjes van graan voorzien. Met de hond aan mijn voeten, de buizerd in het veld en Wim nog vredig slapend kan nu de dag al bijna niet meer stuk. Ik verheug me op zijn wakker worden, ons kopje koffie samen en de rest van de dag wordt vast ook heel plezierig.
In mijn hoofd klinken de woorden van mijn overleden grootmoeder: Kind, het geluk zit 'm in de kleine dingen'. Door die kleine dingen op die hele gewonen dagen en momenten kan ik de dagen waarop het 'stormt en dondert' in mijn leven ook trotseren. Kortom, carpe Diem is mijn geheim.
