Op de valreep van 2012

Daar zijn we dan aangeland op de valreep van 2012 en klimmen we bijna aan boord van 2013.
Vaak het moment om weer eens terug te kijken en een balans op te maken.
Hoewel ik ervan overtuigd ben dat terugkijken niet altijd zinvol is ontkom je er niet aan want onze hersens zijn nou eenmaal uitgerust met een afdeling herinnering.
Het was me dus het jaartje wel, dieptepunten en hoogtepunten wisselden elkaar af, soms in hoog tempo.
Ik begon al met het feit dat ik net twee maanden bezig was met medicatie voor mijn ziekte en nog lang niet wist of het wel of niet zou helpen/aanslaan.
Beter zou en zal ik nooit meer worden, maar onder controle houden is het doel.
Wel verder begon het jaar ook goed  met de val en uitglijpartij van Janny, enkel behoorlijk gebroken en een week of 6 rolstoel en verder revalideren voor een maandje of twee.
In januari had ik ondertussen nog diverse onderzoeken in het ziekenhuis voor de boeg, IRM, scanner enz, uiteraard met bijbehorende bezoekjes aan diverse specialisten.
Kortom een fijn begin van het jaar, Paul schatte de situatie in en kwam overgevlogen voor een dag of 10 om in alle opzichten als mantelzorger te fungeren. Geweldig!
Mijn 65e verjaardag in Februari...als verrassing kwamen Paul, Nora, Sabby, Jeroen, Vincent, Bertil en Saskia over om samen met ons mijn AOW leeftijd te vieren.
Wel, jullie hebben al onze blogs hierover al gelezen waarschijnlijk.
Onze liefde laten inzegenen door een bevriende pastoor, verhuizing, geboorte van Vayenn en Dex, operatie Janny aan haar ogen, elke maand mijn behandeling en bloedprikjes, lang weekend naar ST; Ciprien, bezoek aan het huis en kasteel van Dali en Gala, vakantie in Portugal, etentjes met vrienden, etentjes samen zowel uit als thuis, mijn specialist die mij pas na 6 maanden terug wilde zien voor contrôle in plaats van 3, onze lach- en huilbuien samen, mijn afnemende kracht door medicatie waar ik mee moet leren omgaan, de eerste solovlucht van Vincent, de bemoedigende mails van Danielle.
Zo zijn er natuurlijk og wel een paar hoogte- en dieptepunten op te noemen.
Het terugvinden van "oude" vrienden hoort zeker bij de hoogtepunten.
Een speciaal woord van dank gaat uit naar Janny, hoewel zij het heel "gewoon" vindt, maar het is mijn maatje door dik en dun en ze is er altijd om mij te steunen.

Wat we niet wisten aan het begin van dit jaar: zou ik er aan het eind van het jaar nog zijn..nou, ik kan jullie verzekeren dat ik er nog ben en tevens van plan ben om nog een poosje te blijven.
Het is veel te leuk om af en toe op Facebook wat provocerende opmerkingen te plaatsen, het is nog veel te leuk om samen met Janny plannen te maken.
Om er enkele te noemen: Nee, gaat jullie geen donder aan......
Jullie horen het vanzelf als er weer een plan verwezenlijkt wordt.
Vandaag gaan we in ieder geval er op uit met oud en nieuw, richting Toulouse en zullen in gezelschap van vele anderen en begeleid door zang en dans om middernacht een kurk van de fles laten knallen.

Ik wens iedereen een mooi en veilig en vooral gezond 2013!!
Janny, bedankt dat je er bent.
Vrienden en familie, bedankt dat jullie er zijn.

BLAUWE IN PLAATS VAN WITTE KERST...

Voorlopig ga ik even niet de deur uit samen met Wim. Hij zou bekeken worden als de agressieve man wiens vrouw zich beter meteen naar het Blijf van mijn Lijf huis kan spoeden. Ook bij het rollenspel van onze brandweeroefeningen zou ik nu 'special guest' kunnen zijn als in elkaar geslagen vrouw. Hoezo dit alles?
Gisteren heb ik een ooglid operatie ondergaan aan mijn beide ogen omdat mijn vermoeide oogleden mijn zicht beperkten en dat levert nu dus een behoorlijk indrukwekkend effect op. Gelukkig is alles goedgegaan, althans de operatie en het resultaat zal over een week blijken.
Met alle respect voor ieders mening, ik besef nu nog meer hoe groot de frustratie moet zijn bij de man of vrouw die zich laat 'helpen' om zijn of haar uiterlijk vrijwillig te laten veranderen tegen fikse betaling. Je moet jezelf wel echt haten om dit allemaal te willen ondergaan...
Hoe vaak maak ik niet mee in de praktijk dat het probleem helemaal niet in de hangbillen zit en dat het probleem toch weer de kop op steekt zelfs met perfecte billen. Dan is er ineens weer meer aan dat lijf dat niet zou deugen. Voor mij moeten we heel blij zijn met plastische ingrepen voor brandwonden slachtoffers, mensen met afwijkingen als flaporen en kilo's teveel wegende borsten of borst of scrotumreconstructie voor kankerpatienten maar jezelf door de medische molen worstelen om er 'beter (?) uit te zien, ik vrees dat het 't paard achter de wagen spannen is.

Lang leve de zonnebril dus de komende dagen als ik toch even naar buiten ga. Maar de meeste tijd zal ik lekker rustig thuis doorbrengen om allerlei achterstallig papierwerk te doen, eindelijk de laatste dozen uit te pakken en om heerlijk uit te rusten van een onvoorstelbaar moeilijk jaar 2012. Ons hele leven stond op zijn kop door Wims ziekte en toch zijn we 'overeind' gebleven. Ik ging weliswaar even letterlijk onderuit en kwam zes weken in de rolstoel terecht waardoor Wim op twee fronten met het medische gebeuren te maken kreeg, maar samen hebben we elkaar weer op de been geholpen. Maar over zwaar gesproken...

We missen deze dagen wel erg de 'gewone' warme menselijke familie momenten. Als ik voor mezelf spreek, ik zou het na 18 jaar wel eens héél fijn vinden om ergens lekker met onze kids en kleinkinderen aan tafel te zitten. Op een of andere rare manier wil dat maar niet lukken en nu in deze moeilijke tijden maakt het me erg verdrietig. Vooral voor mijn maatje die ik zo graag lekker met zijn 'kanjers' zou willen zien. Kwam de Postcodeloterij maar eens onverwacht bij ons de straat inrijden...Oh jee, ik vergat even dat die alleen maar Nederlandse straten in zijn bestand heeft. Vlug even in mijn arm knijpen.

Als pleister op de wonde is er de Hollandse visboer die we sinds dit jaar elke vrijdag in town hebben. Dus naast de wekelijkse haring of kibbeling hebben we nu zelfs oliebollen in de kraam! Samen gaan we er heerlijke, rustige feestdagen van maken om weer energie op te doen voor het komende jaar. Met blauwe ogen werken kan ik niet dus geniet ik nu volop van de kerstvakantie.

Natuurlijk zullen we regelmatig aan jullie denken onze kinderen, kleinkinderen, vrienden en vriendinnen die ook met ons meeleven. Afstand is uiteindelijk maar uiterlijk: in ons hart zijn jullie dichtbij!

Maar als de Kerstman toevallig wat foto's of filmpjes maakt in Nederland dan zullen zowel Wim als ik heel blij zijn om toch een stukje mee te maken op onze tablet!

Geniet allemaal van deze periode van rust en gezelligheid maar vooral van ELKAAR!  Een heel fijn Kerstfeest en vanuit heel ons hart een heel goed en gelukkig en vooral gezond 2013

en een big hug van Janny & Wim