Maar wat Wim niet wist...

De dag zou nog meer verrassingen in petto hebben voor hem. Sinds zijn oudste zoon Paul weer naar huis was gegaan na het weekje 'spoedeisende hulp' in januari, wist ik van hem dat hij weer terug zou komen voor onze verjaardagen samen met onze schoondochter Sabrina en oudste dochtertje Nora. Later bleek ook zijn vriend Bertil met Saskia zijn vrouw mee te gaan komen en als klap op de vuurpijl zouden op zaterdag ook nog de tweelingzonen Jeroen en Vincent overkomen. Ik vraag me nog steeds af hoe het me gelukt is om dit al die weken geheim te houden, maar...het bleef tot het laatste moment geheim.

Het toeval hielp me een handje want toen zij de tuin in wandelden, waren net onze Schotse buren bij ons om even dag te zeggen nu zij weer over waren na de winter. Middenin het gesprek met de buurman hoorde ik Wim ineens uitroepen: 'Jee, mijn zoon en Nora etc. etc.' en daarna vielen vader en zoon elkaar weer in de armen zoals nog maar zo kort geleden. Praten, lachen, huilen, Nora op de arm, cadeautjes, giechelen, elkaar vastpakken en dan...is er koffie! Het werd het begin van een zeer 'rijk' en warm weekend dat we geen van allen meer zullen vergeten!