HELLO, GOODBYE...

Hello, Goodbye, het schoot door me heen toen Wim mij twee weken geleden voor mijn werk naar het vliegveld van Toulouse reed en me de volgende avond erg laat daar weer kwam ophalen. In een 'gewoon' leven is het al heerlijk als er iemand op je wacht bij aankomst. Maar nu ik maanden geleden moest accepteren dat Wim niet meer mee kon en ik een trouwe gebruiker werd van de parkeergarage op het vliegveld was het een gigantische verrassing om hem weer als 'chauffeur' naast me te zien. De afscheidskus bij de boardingbalie en dan daarna nog even die allerlaatste zwaai nadat de douane me weer flink onder handen heeft genomen, het geeft je vleugels!

Na de landing de dag erna loop je onwillekeurig tot net een tikje harder naar die openslaande deuren van de vliegveld hall. Gauw kijken waar hij staat: yes, daar is die big smile en die glimmende ogen. 'Mijn Sjaantje is weer veilig thuis!' Yes, there is my man. Daarna even verdwalen in elkaars armen. Deze keer was het ook nog eens 5 december. Als een klein kind reik ik hem mijn pakje aan met de Eiffeltoren erop. Mmm, voor maanden een lekker ruikende man zodat ik mijn neus in zijn nek kan stoppen om weer zo'n verliefd momentje te beleven. Het klopt echt: ware is liefde is als oude wijn...

Carpe Diem. Genieten van elk moment dat ons geboden wordt om het leven te be-leven. We zijn er kampioen in geworden. Gisteren en al die pijnen zijn alweer voorbij. Morgen weten we niet wat ons te wachten staat. Maar vandaag schijnt de zon en als hij er buiten niet is, kijken we naar de zon in onszelf of in de ogen van de ander.


GOODBYE 2016: je bracht ons heel veel spanning, verdriet, pijn, en angst. Maar er liepen ook gekleurde lijnen door dat kleed van sombere draden. De GOUDEN DRAAD is deze week geweven: Wim is er nog en we gaan samen, tegen alle verwachting in de bladzijde van dit jaar omdraaien. Daar zal een traan bij gelaten worden dat weet ik nu al. Maar er zal ook een brede lach door de huiskamer gaan als we het glas champagne heffen.

Het medische team, de medicijnen, de goede zorg, de vriendschap en vooral het nooit aflatende doorzettingsvermogen van deze kanjer maken dat ik toch weer de feestdagen samen met hem mag vieren.


HELLO 2017: je bent nog een onbekende voor ons. Maar onze eerste plannen worden al uitgebreid besproken. Wie geen doel heeft in het leven staat stil. Daarvoor is onze tijd te kostbaar. Dus lonken we naar eind februari wanneer deze twee tortelduiven het fantastische lustrumjaar 70 van Wim gaan vieren.

Een beetje gewaagd weliswaar want 2016 leerde ons nu juist dat alles zomaar ineens anders kan lopen. Maar soms moet je het leven uitdagen. Dat doen wij met heel ons vertrouwen in de hoop dat deze verjaardag een hele mooie, bijzondere zal worden.
Daar hoeft geen fanfare of vuurwerk aan te pas te komen. We gaan de zon opzoeken om er ons hart mee te vullen.

Daarna wachten we rustig af wat dit nieuwe jaar verder nog voor ons in petto heeft.

Twee zielsgelukkige mensen wensen jullie dan ook heel fijne feestdagen. Geniet van elkaar, al het andere is maar bijzaak...

Verder alle goeds en veel geluk en wijsheid voor 2017

                                                   Janny & Wim