Amour...

     

Tederheid en liefde zijn de enige zaken die groter worden wanneer we ze delen...

Toen ik deze tekst tegenkwam in mijn collectie van spreekwoorden en gezegden voor mijn clienten, besefte ik ineens hoezeer deze tekst op mij en Wim betrekking heeft. Nu we al zo'n vier jaar in de rol zijn terechtgekomen van zieke en mantelzorger is er steeds meer plaats voor de tedere kant van onze liefde. Niet dat die daarvoor niet aanwezig was, maar nu we samen de moeilijke weg bewandelen van ziekenhuis naar laboratorium, naar huisarts en specialist en de angstige momenten van onzekerheid beleven, groeit de intensiteit van onze liefde.

Als therapeute moet ik 'transparent' blijven en me niet identificeren met het probleem of de ziekte van mijn klant. Maar als partner mag ik die grens wel over gaan. Als Wim pijn heeft, voel ik die 'mee' met hem. Als hij er doorheen zit, roept alles in mij dat ik hem wil 'optillen'. Soms ook besef ik door een blik dat ik juist even op afstand moet blijven. Groter dan alleen de liefde is namelijk de combinatie van compassie, tederheid en liefde.

Zoals een sporter boven zichzelf kan uitstijgen in een moeilijke wedstrijd, zo blijken wij ook meer bronnen te kunnen aanboren waneer er een uitdaging op ons afkomt. Prostaatkanker betekent immers dat je de Kama Sutra voortaan op de boekenplank kunt laten staan. Maar nu ik er op terugkijk is juist zonder die ultieme fysieke vorm van liefhebben, ons intieme leven en de intensiteit van onze relatie gegroeid. Hoe wonderlijk. Of toch niet?

I love you, klinkt hier dagelijks hardop in huis. Het heeft een bijzondere betekenis gekregen waar alles in opgesloten zit. 'Ik ben blij dat je er nog bent', 'fijn dat je zoveel om me geeft dat je alles ervoor over hebt om nog wat langer bij me te blijven,' 'lief dat je me toelaat in je moeilijkste momenten', 'dankjewel voor al je vertrouwen in mij', 'maatje', 'je bent mooi', 'je ogen vertellen me hoe verdrietig je bent,' ik mis je als je weg bent voor je werk,' mag ik even lekker tegen je aan liggen?' 'je bent zo lief', 'huil maar', 'zul je niet voor mij verder gaan dan je aan kunt?' 'soulmate!' en nog zoveel meer dat niet in woorden is te beschrijven.

Zo werd en word ik meer mens. Raak ik aan een dimensie die ik daarvoor slechts gedeeltelijk kende. Leer ik het ritme van de ander te respecteren, train ik in geduld en raak ik de liefde aan in al zijn vormen...