Pseudo Janny...DOUW

Vandaag, 13 april heb ik eens ruimschoots de tijd om te schrijven want wij zijn samen even vier dagen op vakantie. Lekker uitwaaien aan het strand van St. Cyprien Plage, maar ...ik heb de computer deze keer maar eens thuis gelaten dus komt dit nieuwe bericht onder Wim's naam te staan. Voelt goed na onze trouwbelofte...

De maand Maart is heel rustig voorbijgegaan voor Wim want hij hoefde nu eens niet naar de kliniek en kon, nu ik weer zelf de auto bestuur, kook en boodschappen kan doen eens bijkomen van drie maanden intensief mij verzorgen en helpen bij de dagelijkse dingen. Natuurlijk was er wel de therapie met de daarbij behorende vijf dagen pijn en vermoeidheid. Daarom had ik zin om hem en mijzelf eens lekker te verwennen op een korte maar fijne vakantie. Dus werkte ik mijn volle programma van lesgeven en de praktijk af in de wetenschap dat ik daarna van 7 dagen rust zou mogen genieten samen met mijn maatje.

De eerste twee dagen bleven we nog thuis zodat ik nog even wat papier achterstand kon wegwerken maar Wim had het lumineuze idee om tweede Paasdag naar 'Titanic' in 3D te gaan en zo zag ik eindelijk na zoveel jaren toch die beroemde film. Prachtig!

De TITANIC  (oeps, net gezonken)

Daarna een bezoekje de volgende dag naar een verzorgingstehuis dat hier bekend is geworden door zijn aanpak van Alzheimer patienten dat al twee keer was uitgesteld door mijn beenperikelen. Konden we daarna in die regio even lekker winkelen.

En toen op woensdag na mijn tromboseprik - grr, dat is een vervelende routine - heerlijk samen op weg. Vorig jaar hadden we een leuk hotelletje ontdekt aan zee waar we nu wat langer konden blijven. Dus s'avonds liepen we over de boulevard en zagen we 'de kopjes op de golven' want het is deze week geen echt lenteweer. Veel wind en nog geen warme avonden. Dus werd het lekker eten in een restaurantje aan de haven.

De dag erna werd het Spanje om de drie plekken van Dali te bezoeken. Eerst het kasteel van Gala, daarna het museum in Figueras - dat we maar niet vonden en toen we het eindelijk in the picture kregen, reden we de parking voorbij, kortom een ramp die stad. Dus besloten we door te rijden naar Portlliga waar het liefdesnestje van Gala en haar Salvador staat. Dat was heel leuk en daar gaan we zeker nog een keertje binnen kijken als we weer terugkomen.

Vandaag hebben we de kuststreek ontdekt met als hoogtepunt Collioure dat een prachtig oud Catalaans stadje is en ...waar de zon doorbrak zodat we s'middags met een coupe ijs in de zon zaten met een temperatuur van 22°.

Wij komen helemaal bij van maanden stress, zorgen en pijn. Ook al probeerden we altijd een bepaald evenwicht te vinden in ons leven tussen privé en werk, nu beseffen we nog meer hoé ontzettend belangrijk dit is om het leven aan te kunnen. Dus duik ik nu samen met Wim weer voor een avondje onder in het genieten van alle leuke dingen die uitgaan in een badplaats te bieden heeft en wij heffen het glas op onze en jullie gezondheid: Proost!